فضاپیمای Dawn متعلق به سازمان فضایی آمریکا (ناسا) بیش از هفت سال است که در منظومه‌ی شمسی سفر می‌کند تا سیارک‌های وستا و سرس را مورد بررسی قرار دهد. این فضاپیما هم اکنون در مداری به دور سرس می‌چرخد و اولین عکس‌ها و اطلاعات را از این اجرام دوردست به زمین مخابره کرده است.

فضاپیمای Dawn پیشتاز در یک فناوری جدید می‌باشد. این فضاپیما اولین مأموریت اکتشافی فضایی است که به جای موشک‌های معمولی از موتور یونی که با نیروی الکتریسیته کار می‌کند استفاده می‌کند. این نوع موتورهای یونی در نسل بعدی فضاپیماها استفاده خواهند شد. ادامه مطلب

موتور افسانه‌ای پلاسمایی، می‌تواند مدت زمان سفر انسان را به مریخ، از سه سال به فقط 39 روز کاهش دهد. سفر به مریخ کاری بسیار دشوار است. شاید به همین دلیل است که کسی تا به حال آن را تجربه نکرده است. با موشک‎های امروزی که سوخت شیمیایی دارند، در بهترین شرایط، 6 تا 9 ماه طول می‌کشد تا انسان به مریخ برسد. بر اساس مطالعاتی که در سال 2013 انجام شد، معلوم شد که مسافران مریخ در طول راه، در معرض پرتو‎های کیهانیِ مضر هستند. میزان این پرتوها معادل با پرتوزايي‎ یک سی تی اسکن کامل، در هر 5‎ یا 6 روز است که خود، خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. مسافران سیاره‎ی سرخ، پس از رسیدن به مقصد باید دو سال صبر کنند تا زمین و مریخ دوباره به حالت مقارنه (نزدیک ترین موضع زمین و مریخ نسبت به هم) برسند و دوباره 6 تا 9 ماه دیگر در راه بازگشت باشند. در واقع آن‎ها اگر از سرطان جان سالم به در ببرند، احتمالاً از توقف طولانی مدتشان آسیب می‌بینند. ادامه مطلب

مقدمه:

آیا تا به حالا دچار آفتاب سوختگی شده‌اید؟ اگر بله، می‌دانید گرمای خورشید چه توانی می‌تواند داشته باشد! آیا می‌دانستید این گرما را می‌توان به انرژی الکتریکی تبدیل کرد؟ شما ممکن است درباره‌ی سلول‌های خورشیدی شنیده باشید، اما برج مَکشی خورشیدی به گوش‌تان خورده؟ این ساختار بسیار ساده، از خورشید برای گرم کردن هوا استفاده می‌کند، که سپس به یک توربین درون یک برج بزرگ برق می‌دهد. در این فعالیت شما یکی از این برج‌ها را خواهید ساخت. فکر می‌کنید بتوانید یک پره‌ی چرخان صرفا با هوای گرم بسازید؟ ادامه مطلب

در سال ۲۰۱۴ تبادل بزرگترين ارز مجازي، Mt. Gox ناگهان متوقف شد. مشکلاتِ شعبه‌ی توکیوی ارز بیت‌کوین گاکس، که زمانی بزرگترین شعبه هم بود، بروز کرد و علت اصلی آن هم ترک همکاری سیستم پرداخت و ارز مجازی در شار ورودی یا پذیرش ارز در سال گذشته‌اش بود (جریانی که زیرساخت بیت‌کویت را تهدید کرد). وب‌سایت گاکس پایین آمد و توییتر این اُرگان کامل پاک شد، و گزارش هک منتشر شد که خبر از دزدی صدها هزار بیت‌کوین می‌داد. ادامه مطلب

ويروس باج‌افزار سرورهاي کامپيوتر را سرتاسر دنيا هدف قرار داده. متخصصين امنيت سايبري مي‌گويند نرم افزار مخرب به حمله‌ي WannaCry مربوط است که صداها هزار کامپيوتر را بهار امسال آلوده کرد. ادامه مطلب

در نوامبر ۲۰۱۶ هیلاری کلینتون بازنده‌ی انتخابات ایالات متحده بود و علت اصلی آن احتمالاً یکی از دست ساخت‌های پُر استفاده‌ی بشر بود: ایمیل!

البته کلینتون از سِرورهای شخصی در طول انتصابش به عنوان وزیر امور خارجه استفاده کرد. ولی کمپینش هم با جریانی از ایمیل‌های هک شده ضعیف شد، بخصوص ایمیل‌هایی که کمیته‌ی ملی دموکرات‌ها و سرپرست کمپین جان پودستا فرستاده بود. ادامه مطلب

رمزگذاری دوسره برای مردم عادی به تنهایی کافی نیست. در این مطلب به تصمیم ها و تکنیک‌های موجود می‌پردازیم.

در ماه ژوئن ۲۰۱۷ پنج متحد اطلاعات امنیت همایشی در اوتاوا، کانادا ترتیب دادند تا شرکت‌های فناوری را برای رمزنگاری پیغام رسانی تروریستی قانع کنند. در ماه جولای، نخست وزیر استرالیا، مالکوم ترنبال، از شرکت‌ها دعوت کرد تمام سیستم‌هایی که پیغام‌های تماماً رمزگذاری شده و از فرستند به گیرنده می‌رسند، مسدود کند (این روش به رمزگذاری دوسره شناخته شده- End-to-End). رییس دفتر امنیت بریتانیا، اَمبِر راد در روزنامه های ۳۱ جولای بحثی را مطرح کرد که درباره‌ی مردم واقعی صحبت کرده بود. یعنی کسانی که نیازی به این رمزگذاری دو سر ندارند. ادامه مطلب

فزایش آزمایش محاسبات کوانتمی دری بر روش جدیدی از حل مسائل باز خواهد کرد.

محاسبات کوانتمی پنجاه سال است که نگاه ها را به سمت خود معطوف کرده. دلیلش ساده است: مسیری برای حل مسائلی باز می‌کند که با ماشین کلاسیک حل شدنی نیستند. نمونه ای از این دست، در شبیه سازی‌های شیمی که مواد و مولکول‌های جدید را توسعه می‌دهند و مسائل بهینه سازی پیچیده را حل می‌کند که به دنبال بهترین گزینه بین تمام احتمال‌ها هستند. هر صنعت نیاز به بهینه سازی دارد که خود دلیلی ست بر این فناوری که بسیار پتانسیل مخرب دارد.

تا این اواخر، دسترسی به کامپیوترهای کوانتمی نوظهور محدود بود به مختصصینی که در معدود آزمایشگاه‌هایی سرتاسر دنیا کار می‌کردند. ولی پیشرفت هفته ساله اخیر، ساختن اولین دستگاه پیش تولید را ممکن کرده که می‌تواند در نهایت ایده‌ها، الگوریتم‌ها و دیگر تکنیک‌هایی که تاکنون تماما نظری بودند بیازماید. کامپیوترهای کوانتمی با توانایی مکانیک کوانتم، مسائل را به مبارزه می‌طلبند. حل کردن مسائل به صورت تکی در ماشین‌های کلاسیک با مقیاس‌های کلاسیک توجیه‌پذیر نیست. ماشین‌های کوانتمی با استفاده از برهم نهی تمام احتمال‌ها کارش را شروع می‌کند و آنگاه از تداخل و گیراندازی برای پیدا کردن جواب درست استفاده می‌شود – این دو پدیده را ما در حالت کلاسیک و زندگی روزمره نمی‌بینیم.

 

 

نتیجه‌ی مطلوبی که این دستگاه ها می‌دهند اما هزینه‌ای که دارد، پیچیدگی و دشواری ساخت آن‌هاست. طرح عمومی آن‌ها نیاز به مواد ابرسیال دارد (۱۰۰ مرتبه سردتر از فضای بیرون از جو زمین)، کنترل دقیق حالت‌های ظریف کوانتمی و سپر ساختن برای پردازنده تا از رسیدن یک تک پرتو نور هم ممانعت به عمل آید. ماشین‌های کنونی هنوز آنقدر کوچکتر از آن هستند که به طور کامل مسائل پیچیده‌تر از آنچه ابرکامپیوترهای کنونی می‌توانند امکان‌پذیر کنند، حل کنند. با این اوصاف، پیشرفت شگرفی داشته‌اند. الگوریتم‌ها توسعه پیدا کرده‌اند و می‌توانند در ماشین‌های کوانتمی سریع‌تر کار کنند. حال تکنیک‌های موجود انسجام طولانی (اطلاعات کوانتمی برای تمام عمر) در بیت‌های کوانتمی ابررسانا با ضریب بیش از ۱۰۰ نسبت به ۱۰ سال قبل دارند.

می‌توانیم مهم‌ترین گونه های خطاهای کوانتمی را تخمین بزنیم. در سال ۲۰۱۶ IBM از اولین کامپیوتر کوانتمی همگانی در Cloud رونمایی کرد (IBM Q)- با رابط گرافیکی برای برنامه نویسی روی آن و حالا با رابط زبان پایتون (Python) در دسترس است. با در اختیار قرار دادن این سیستم فیزیکی به دنیایی که از اینترنت استفاده می‌کند و برای این فناوری و پیشرفتش حیاتی ست، بیش از ۲۰ مقاله آکادمیک با این سیستم فیزیکی منتشر شده. این حوزه به سرعت در حال گسترش است. گروه‌های پژوهشی آکادمیک و بیش از ۵۰ استارتاپ و شرکت‌های بزرگ در سرتاسر دنیا، بر به وجود آوردن محاسبات کوانتمی به عنوان یک واقعیت روزمره تمرکز کرده‌اند.

با این پیشرفت‌های فناوری و ماشینی که نوک انگشتان همه است و حالا زمان آماده شدن برای دوره کوانتمی فرا رسیده. مردم می‌توانند اینطور در نظر بگیرند که اگر ماشین‌هایی که امروز هستند می‌توانستند مسائل را حل کنند، آن‌ها چه باید می‌کردند. و بسیاری از راهنماهای محاسبات کوانتمی برای شروع به صورت آنلاین در اختیار هستند. هنوز موانع بسیاری پیش‌ِروست. زمان‌های انسجام (Coherence time- Tc- برابر است با معکوس بیشینه فرکانس دوپلر) باید بهتر شوند، نرخ خطاهای کوانتمی باید کاهش یابد و به مرور، باید خطاهایی که روی می‌دهند را از بین ببریم یا تصحیح کنیم.

 

پژوهشگران به نوآوری‌هایشان در دو حوزه سخت افزار و نرم افزار ادامه می‌دهند. با این حال، سرمایه گزاران مخالفند چرا که اعتقاد دارند معیارها مشخص خواهند کرد چه زمانی محاسبات کوانتمی به بلوغ لازم در فناوری رسیده. تعدادی از این پژوهشگران هم تعریف‌های استانداردی ارائه کرده اند که برای عموم چندان قابل توضیح نیست مگر تخصص داشته باشند. و دیگران با این تعاریف موافق نیستیم، چرا که محاسبات کوانتمی به عنوان یک فناوری خودش را معرفی نمی‌کند تا زمانی که واقعاً بتواند مسائلی را حل کند که برای بازرگانان، متخصصین و اجتماع مهم هستند. خبر خوب این است که آن روز دقیقا در افق دید ما قرار دارد.


منبع:

ُScientific American (Dario Gil-رییس پژوهشکده علوم آی بی ام)
کامپیوترهای شخصی کوانتمی
IBM
IBM Q

فيس بوک از چت‌بات، ديالوگ‌هاي انساني‌تر مي‌سازد.

غول شبکه‌هاي اجتماعي داده‌هاي تمريني هوش مصنوعي را در اختيار همگان قرار مي‌دهد. بعد از سال‌ها زمزمه‌هايي که درباره‌ي چت‌بات‌هاي انقلابي در گوشي‌هاي همراه، سرويس‌هاي پيک خريد آنلاين، و فروشگاه‌هاي آنلاين شنيده‌ بوديم، اين اپليکشين‌هاي هوش مصنوعي هنوز چندان توانايي محاوره ندارند. علت آن است که توانايي رسيدن به ديالوگ طبيعي بين انسان و ماشين همچنان کارهاي بسياري مي‌طلبد(بيشتر در حد دستورهاي ساده و پاسخ‌هاي از يش تعيين شده ست). با اين حال، فيس بوک اميدوار است با خلق اساس اشتراکي ماشين‌هاي سخنگو تغييراتي را در اين زمينه ايجاد کند.

 

 

يان لي‌کان سرپرست تيم هوش مصنوعي مرکز پژوهشي فيس بوک(FAIR) برا آن است که چت‌بات‌ها- برنامه‌هاي کامپيوتري خودکار، مثلاً دستيار خدمات مشتريان يا راهنماي شخصي در گوشي‌هاي همراه، از ديالوگ‌هاي استفاده مي‌کنند که قبلا نوشته شده. «اگر پيش نويس به برنامه ندهيد خوب کار نمي‌کند.» ديگر انواع چت‌بات‌ها سرگرم کننده هستند ولي براي اهداف خاص مفيد نيستند. اين مساله را از Tay-AI (يکي از چت‌باتي که مايکروسافت و توييتر استفاده مي‌کنند)، که سال گذشته مايکروسافت از توييتر اعلام کرد مي‌دانيم. وقتي ياد مي‌گرفت چطور توييت توهين آميز بسازد، به سرعت آفلاين مي‌شد. لي‌کان مي‌گويد:«آنچه که نداريم، اين است چت‌بات بتواند کار مفيدي انجام دهد.»

او و تيمش پيشنهادي به برنامه نويسان دادند تا نسل بعدي اين روبات‌ها را براي به اشتراک گذاري، منبع داده هاي تمريني هوش مصنوعي و برنامه اي به نام ParAI طراحي کنند. يکي از مهم‌ترين اهداف پيشرفت هوش مصنوعي به وجود آوردن شکبه‌هاي هوشمندي ست که بتوانند محاوره عادي با مردم داشته باشند. جيسون وتسون پژوهشگر FAIR، مي‌گويد:«فناوريي وجود ندارد چون پژوهش بنيادي وجود ندارد که بتواند الگوريتم‌هاي ديالوگ‌هاي هوش مصنوعي را گسترش دهد و به زبان عادي که مردم صحبت مي‌کنند تبديل کند.»

 

ParlAI بیست مجموعه داده‌ها را رونمایی کرده که هر پژوهشگری می‌تواند برای آموزش سیستم دیالوگ هوش مصنوعی در کاربردهای خاص استفاده کند که به چت‌بات‌ها کمک می‌کند چگونه پاسخ سوالات را بدهند و یا اطلاعات لازم را برای انجام وظیفه مشخص شده جمع آوری کنند (مانند رزرو رستوران). یکی از این دست داده‌ها bAbI Tasks است. بیست آزمون متفاوتی که طراحی شده تا برای مثال یک اپلیکیشن هوش مصنوعی بتواند وقتی با مجموعه ای از جملات روبرو می‌شود و سوالاتی درباره متن پرسیده می‌شود، درک و نتیجه گیری کند. یک نماینده هوش مصنوعی باید بتواند بفهمد که چه روی می‌دهد و از استدلال برای پاسخ سوال استفاده کند.

لی‌کان می‌گوید بعضی مجموعه داده ها فقط متن هستند. بعضی تصویر و متن که هدفشان آموزش زبان با ارتباط دادن به کلماتی در دنیای واقعی. ParlAI طوری طراحی شده تا به پژوهشگران قالب بندی متحدی برای تمرین و آموزش مدل‌های (مختلف) دیالوگ بدهد؛ بخصوص تمرین‌های چندمنظوره با مجموعه داده های بسیار. «امیدواریم ترکیبی از این کارکردها به ماشین برای کسب دانش بیشتر کمک کند.»

برد هایِس پژوهشگر پسادکترای ام آی تی در آزمایشگاه هوش مصنوعی و علوم کامپیوتر گروه روباتیک که ارتباطی با پروژه فیس بوک ندارد، می‌گوید:«سر و صدای حاشیه ای ماشین یادگیری و سیستم‌های دیالوگ واقعیت این حوزه پژوهشی را در برگرفته‌اند. درک زبان موضوعی بسیار گسترده است و خلق چت‌بات‌هایی که کار کنند نه فقط به درک معنای پس زمینه زبان بلکه به توانایی به وجود آوردن پاسخ‌های مناسب هم بستگی دارد.» داده سازیی که عمومی و در دسترس باشد، حل این مسائل را به دلیل مشارکت گسترده تر امکان پذیر می‌کند، ولی هایس بر آن است که توسعه‌ی درک مفهوم موفق‌تر زبان و استفاده از آن قویاً نیاز به داده‌های پرورشی بیشتری در سیستم‌های کنونی دارد. این محدودیت‌ها به ساده ترین شکل ممکن روشن‌ترین مسائل هستند. کاربران باید صحبت کنند بنابراین می‌توانند توسط چت‌بات‌ها و دستیاران هوشمند مانند Amazon Alexa فهمیده شوند.

 

 

هایس می‌گوید:«بهترین نمونه اش این است: از الکسا بخواهید صدا را بالا یا پایین ببرد یا روی عددی بین صفر تا ده تنظیم کند. ولی درکی از درصدها ندارد و نمی‌تواند نگاشتی به مقیاس‌های خودش که نرم افزار تعیین کرده داشته باشد.» این خودش ریسک است. چراکه یک برنامه نویس سعی می‌کند دیکته کند کاربر باید با ابزار حرف بزند بجای اینکه اندرکنش متقابلی بین این دو طراحی کند.

 

از یک طرف فیس بوک به روشی نیم نگاه دارد که اجازه می‌دهد مشارکت کنندگان در ParlAI به صورت آزمایشی با توانایی های دیالوگ اپلیکیشن هوش مصنوعی ارتباط برقرار کنند. این کار را با اندرکنش مردم و amazon Mechanical Turk انجام می‌دهد که پلت فُرم منبع جمعیتی دارد و هوش انسانی را طوری هدایت می‌کند که وظایفی که کامپیوتر در حال حاضر نمی‌تواند انجام دهد به انجام برساند. در پایان، توانایی ساختن روبات‌های محاوره‌ای و دستیاران هوش مصنوعی بستگی به این دارد که چقدر خوب طراحی شده باشند و آزمایش شده باشند و نیاز به پژوهشگرانی دارد که ببینند چگونه برنامه شان با انسان ارتباط برقرار می‌کند.

 

هایس می‌گوید:«استراتژی توسعه چت‌بات صوتی برای گسترش فناوری ضروری ست. چت‌بات‌ها برای آینده‌ی پیام رسانی، پشتیبانی یا خط‌مقدم چنین برنامه هایی (همچون سیستم چت‌های خودکار که بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد- با هشدار) ضروری هستند. آن‌ها واقعا می‌توانند توسعه پیدا کنند (سرویس مشتریان) و اثر انسانی بیشتری از خود نشان دهند، ولی پتانسیل نابودی تجربه کاربر و اگر بچه گانه استفاده شوند، اعتبار یک برند را از بین ببرند.»


منبع:

Scientific American

هوش مصنوعی و ویکی پدیا
Facebook AI
Gzimodo blog (FB AI)

پویتر سرویس IBM Q ابر- پایه به نظر چندان تفاوتی با کامپیوترهای کلاسیک نخواهند داشت.

آی بی ام بر آن است که اولین کامپیوتر کوانتمی همگانی را معرفی کند. این شرکت IBM Q را با دریافت هزینه ای برای مشتریانش از طریق اینترنت در دسترس قرار خواهد داد. بهتر از کامپیوترهای کلاسیک کار نخواهد کرد! حداقل فعلا. ولی این شرکت اعلام کرده که این دستگاه منجر به توسعه قابل توجه در بازار برای آینده‌ی مکانیک کوانتم خواهد شد که می‌تواند محاسبات پیچیده را که الان کامپیوترهای کلاسیک نمی‌توانند انجام دهند، به انجام برساند. سرویس ابر آخرین راه در مبارزه ساخت کامپیوترهای کوانتمی است.

این پروژه براساس پیشرفت دانشی ست که سرویس محاسباتی ابر موجود در IBM فراهم آورده: آزمایش کوانتمی (Quantum Experience) که هرکسی می‌تواند بدون هزینه در اختیار داشته باشد. این سیستم سال ۲۰۱۶ آنلاین شد و اخیراً رابط کاربری اش ارتقا یافته. جری چو فیزیکدان سرپرست آزمایشگاه محاسبات کوانتمی در مرکز پژوهشی یورک‌تاون IBM می‌گوید:«ده ماه استفاده از آن بسیار به ما آموخته. راهی را برای پژوهشگران باز کرده که در سرتاسر دنیا بدون دسترسی به کامپیوتر کوانتمی الگوریتم‌های کوانتمی را تجربه کنند. آی بی ام، استراتژی کُلی برای ساخت یک اجتماع و اکوسیستم حول و حوش فناوری خودش دارد.»

 

این شرکت درباره‌ی IBM Q و زمان آنلاین شدنش سکوت کرده. عده‌ای برآن هستند که همین امسال خواهد بود. میزان قدرت این سیستم کوانتمی یا هزینه ای که برای داشتنش باید متحمل شد، از کسی پوشیده نیست. آی بی ام اعلام کرده که اولین مشتریانش را جذب کرده و اگرچه هویت آن ها را اعلام نکرده ولی پارتنرهای تجاری را همراه خود کرده تا کاربردهای این ماشین را به مرحله آزمون بگذارند و توسعه دهند.

 

رقابت کوانتمی

کامپیوترهای کوانتمی وپژگی‌های غیربصری فیزیک ذرات بنیادی را به صورت بیت‌های اطلاعات به نام بیت‌های کوانتمی، یا کوبیت (Qubits) در اختیار می‌گیرند و می‌توان حالت‌های همزمان و چندگانه کوانتمی را به جای یک حالت ۰ یا ۱ برایشان متصور شد. اوایل سال‌های ۱۹۹۰، فیزیکدان نظری در آی بی ام، الگوریتم‌هایی بر اساس کوبیت نوشت که در نظریه می‌توانستند به صورت نمایی سریع‌تر از کامپیوترهای کلاسیک امروزی کارشان را انجام دهند.

ولی در عمل، کوبیت‌های لازم برای راه اندازی چنین الگوریتم‌هایی با عنوانی چون کامپیوتر همگانی کوانتمی چالش بر انگیز است. دو فناوری برای یاری رساندن به کوبیت‌ها با هم ترکیب شدند. یکی تک یون‌ها را در خلا با استفاده از میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی در اختیار می‌گیرد و دیگری کوبیت‌ها را به مدارهای ابررسانای میکروسکوپی هدایت می‌کند که چند درجه بالای صفر مطلق هستند. آی بی ام، به سختی دنبال روش دوم است.

در سال‌های اخیر گوگل هم وارد این بازی شده و در سانتا باربارا، کالیفرنیا، روی ابر رسانا-کوبیت کار می‌کند. گوگل، آی بی ام، و تعداد قابل توجهی شرکت‌های دیگر و آزمایشگاه های دانشگاهی نقشه‌ی راه جدی برای ساخت ماشین‌هایی که بتوانند فراتر از کامپیوترهای کلاسیک باشند ترسیم کرده اند. ولی این ماشین‌ها باید هرکدام ۵۰ کوبیت اجرا کنند. رکورد کنونی حدود ۲۰ کوبیت است که برا محاسبات ساده کافی ست.

تجربه گرایی

پس وقتی آی بی ام از تجربه‌ی کوانتمی حرف می‌زند که ۵ کوبیت ابررسانا راه اندازی می‌کند، عده‌ای نکته را نگرفتند. کریستوفر مونرو، فیزیکدانی که در آزمایشگاه گیر اندازی یون، دانشگاه مریلند در پارک فناوری کار می‌کند می‌گوید:«بسیاری از دوستان آن را شیرین کاری رسانه‌ای می‌دانند، ولی من فکر می‌کنم واقعا کار بزرگی است.»

حتی اگر این ماشین آی بی ام، بی نظیر نباشد، این شرکت بر چند چالش فائق آمده تاQE آنلاین را به انجام برساند و برای پژوهشگرانی که لزوما فیزیکدان هم نیستند و هرگز با کامپیوتر کوانتمی هم کار نکرده‌اند، قابل استفاده کند. این شامل خلق سیستم‌هایی هم می‌شود که بدون ثابت‌های مورد نظر فیزیکدانان که ماشین را ساختند، کار می‌کند. مونرو معتقد است که قرار دادن ماشین در ابر داده ها دققا همان کاری ست که باید انجام شود، ولی واقعا کار زیادی می‌طلبد تا این فرایند به آنچه که باید برسد.

با دسترسی به دستگاهی که QE را به انجام برساند یا IBM Q بدان معناست که پژوهشگران سرتاسر دنیا می‌توانند چالش‌های بی نظیری از برنامه نویسی را تجربه کنند. این برنامه نویسی با کُد زنی کلاسیک برمنامه نویس‌ها فرق دارد و باید حدهای فیزیکی روی کوبیت‌ها گذاشت. در اصل، یک ماشین ۵ کوبیت برای شبیه سازی آنچه کامپیوتر کلاسیک و حتی لپتاپ انجام می‌دهد کافی ست. ولی کوبیت‌های واقعی آنقدرها هم ساده نیستند .

ایزاک چوانگ فیزیکدان MIT بر آن است که چالش واقعی این است که شما می‌توانید الگوریتم خودتان را بسازید که بتواند با سخت افزار واقعی کار کند و کاستی‌های خودش را داشته باشد. چو می‌گوید که IBM Q کوبیت‌های بیشتری نسبت به آزمایش کوانتمی خواهد داشت ولی این شرکت هنوز عدد کوبیت خاصی را اعلام نکرده.

 

 

عصر ابر کوانتمیQE تا اینجا حدود ۴۰ هزار کاربر از بیش از ۱۰۰ کشور جذب کرده. برای مثال چوانگ به صورت آنلاین در تدریس دوره ارشد محاسبات کوانتمی از آن استفاده کرده. دانشجویان می‌توانستند برنامه نویسی در یک کامپیوتر کوانتمی را تجربه کنند. کاربرهای این دستگاه ۲۷۵ هزار آزمایش انجام دادند و ۱۵ مقاله پژوهشی حاصلش بود. بین آن‌ها یکی از تیم‌ها به سرپرستی مونرو و همکارانش بود که کارایی ماشین ابررسانای آی بی ام را با ۵ کوبیت یونی در آزمایشگاه مونرو مقایسه می‌کردند. سرویس ابر کوانتمی این شرکت سریع تر بود ولی ماشین مونرو دقیق‌تر عمل می‌کرد.

مونرو استارتاپی را پایه گذاری کرده به نام IonQ که انتظار دارد ابر-پایه باشد و سرویس یونی کوانتمی ارائه دهد ولی مشخص نکرده چه زمانی به انجام می‌رسد. گوگل برنامه دارد تا همین کار را با ابررسانای مکانیک کوبینی اش انجام دهد، ولی جان مارتینیس سرپرست آزمایشگاه محاسبات کوانتمی این شرکت در سانتا باربارا می‌گوید تا زمانی که کامپیوتر ۵۰ کوبیتی کار نکند چنین مهمی به انجام نخواهد رسید.

در همین حین، D-Wave شرکتی در برنابی کانادا، سرویس محاسبات کوانتمی دارد که از ۲۰۱۰ محاسبات کوانتمی در ابر داشته. جرمی هیلتون می‌گوید:«هسته‌ی استراتژی ما واقعاً حرکت رو به جلو تا رسیدن به ابری ست که به این مدل برسد.» ولی ماشین‌های D-Wave کامپیوترهای همگانی نیستند و فقط می‌توانند گستره محدودی از الگوریتم‌های کوانتمی را انجام دهند. با این حال، گروه‌های متعددی از پروژه آن‌ها استفاده کرده‌اند.


منبع:

Scientific American

IBM Q
کامپیوترهای شخصی کوانتمی
D Wave